Dit register is aangemaakt door Ien van Osch op 12 augustus 2026 en blijft zichtbaar tot 12 november 2026
Harrie Vorst
Ah, lieve Harrie… Het was blijkbaar niet toevallig, dat ik gisteren plots aan je moest denken en me afvroeg hoe het met je ging… Vandaag ontving ik van je lieve Ineke het bericht dat je eergisteren voor altijd bent weggefietst om het Liefdevolle Licht te omarmen. Dankjewel voor alle goede zorgen, je wijze lessen en alle Duveltjes in de Krater. Zonder jou was er van mij niet veel terecht gekomen. Duizendmaal dank! Ik wens je een goede reis…
I send this around in the Psychologial Methods group:
I just received the sad news that Harrie Vorst died on August 10, 2026. Many of you probably don't know who Harrie was, but he was one of the most notable figures in the history of PML. For about 40 years he taught methods in our group and inspired many students to pursue a scientific career. His ability to spread a love for methodology was unmatched.
He was also the organizer of many infamous PML parties that will never be forgotten by those who were there. Although Harrie never finished his dissertation, he published many papers on questionnaire research, personality, and dyslexia.
There are endless amounts of stories to tell about Harrie, his secret rooms filled with dozens of datasets, his uncompromising attitude toward pretty much everything, his ability to steer even the most hopeless students toward a diploma, and his inspiring zest for life.
Lieve Ineke,
Gecondoleerd met het verlies van Harrie. Wat moet het je goed doen te weten dat hij in de laatste fase zo goed op zijn plaats was. Ik heb heel veel goede herinneringen aan Harrie. Zo'n veertig jaar geleden kwam ik hem tegen als docent, later collega. Altijd dol op hem geweest. Sprankelende man met veel ideeën!
Heel veel sterkte de komende tijd!! Kiefs Marijke
Toen ik in 1993 een plek zocht om mijn VRT paper uit te typen en alle terminals bezet waren zei een medestudent: je moet naar de 5e verdieping, en dan in de hoek zit een man met een baard en een pijp. Hij heet Harrie en hij helpt je wel.
Schoorvoetend ging ik op pad. “Een echte wetenschapper!” was mijn eerste gedachte toen ik zijn kamer binnenliep, want Harrie Vorst was in mijn 19-jarige ogen een prototypische geleerde. Hij keek me met met pretoogjes aan tussen stapels papier die in mijn herinnering tot het plafond reikten. Ik stamelde dat ik een VRT paper moest typen en dat iemand had gezegd dat… Harrie stond op en gebaarde naar drie computers die achter een soort kastmuur van papier stonden. “Daar kunt U zitten.” Hij hielp me op weg en legde me zelfs uit hoe ik Word moest opstarten.
In de jaren die volgden leerde ik Harrie kennen als mentor en later als collega. Hij had een fenomenaal inzicht in vragenlijsten. Met een blik op de items kon hij je vertellen wat Cronbach’s alpha zou worden en wat de factorstructuur waarschijnlijk zou zijn. Harrie Vorst was zonder twijfel meest indrukwekkende expert op het gebied van vragenlijstconstructie die ik ooit heb meegemaakt. Hij beschikte over unieke kennis op dat gebied.
Harrie hengelde met zijn enthousiasme en toegankelijkheid generaties methodologen PML binnen. Op een vreemde manier wist hij ondanks het leeftijdsverschil altijd een van de studenten te blijven. Zijn hart was oneindig groot en hij zorgde voor iedereen.
Harrie Vorst was een bijzondere man, en iemand van wie je wel moest houden.
Dank je wel, Harrie.
Gecondoleerd, veel sterkte Ineke. Michiel
Gecondoleerd Ineke en andere naasten. Via studie en later werk meerdere keren in contact gekomen met Harrie. Een unieke persoon, eigengereid maar ook heel behulpzaam, en een verrassend goede docent.
Ik heb heel veel speciale en dierbare herinneringen aan deze bijzondere man. Ik leerde hem kennen als student bij de vakgroep Psychologische Methodenleer. Veel met hem te maken gehad als docent, maar vooral door al het werk dat hij studenten liet doen aan zijn Schoolvragenlijst . Heel veel van hem geleerd over vragenlijstconstructie. Veel goede herinneringen aan de etentjes die hij organiseerde in een ethiopisch eethuis aan de Weesperstraat. Heeft mij op het pad gezet om testuitgever te worden. Het was dan ook heel leuk om later zijn uitgever te zijn. Zeker niet makkelijk want hij was natuurlijk zeer eigengereid, maar het was altijd zeer inspirerend en zeer onderhoudend om hem te ontmoeten en over testontwikkeling te praten. Wat een unieke man. Groot verlies.
Het nieuws van het overlijden van mijn mentor Harrie raakt me. Vorst bezogrde me mijn eerste baan op de universiteit en begeleidde me bij de eerste stappen in de wetenschap en de academie. Hij doceerde honderden studenten over testconstructie, ontwikkelde uitstekende vragenlijsten die honderdduizenden scholieren invulden, en introduceerde meer dan 700 studenten in het doen van onderzoek in de psychologie. Hij was zo’n gedreven en rigorouze onderzoeker dat hij geen titels nodig had. Zijn didactiek werd niet door alle studenten begrepen maar het vragenlijstonderzoek dat we in 2007 voor zijn officiele pensioen uitvoerden liet zien dat het werkte. Zoals we toen concludeerden in zijn Liber Amicorum*:
“De Methode Vorst is uniek, maar het lijkt niet eenvoudig om aan te geven wat deze methode precies behelst. Op grond van de huidige resultaten lijkt de Methode Vorst in elk geval beter te werken dan didactische methodes die worden gehanteerd door andere OP begeleiders. Oud-practicanten van Vorst zijn sneller geneigd mee te doen met onderzoek, hebben meer interesse in onderzoek, hebben meer gepubliceerd, en zeggen over meer kennis en vaardigheden te beschikken dan practicanten die niet door Vorst begeleid zijn.”
Ik zal mijn inspirende mentor missen en wens Ineke en andere dierbaren veel sterkte. Harrie's passie voor onderzoek en persoonlijke warmte blijven een voorbeeld voor mij en de jonge onderzoekers die wie ik zijn academische geest blijf doorgeven.
*stuur een email naar mijn Tilburg University email als u een versie van Harrie’s Liber Abicorum zou willen ontvangen.
Wat een verdrietig bericht.
Ik herinner me Harrie vooral als degene die ons, als jonge PML-studenten, met open armen in de PML-familie opnam - zo voelde het. De beroemde vrijdagmiddagborrels, waar Janneke de Kort mij soms mee naartoe nam. Janneke zei altijd dat ze zonder Harrie nooit op de universiteit zou hebben durven rondlopen. Dat zegt eigenlijk al alles - hij was een mentor voor velen.
Ik zie ook zijn twee kamers nog voor me: tot de nok toe gevuld met boeken en papieren, met daartussen ergens een smal paadje naar zijn bureau. Wonderlijk dat hij daar zelf altijd feilloos de weg wist.
Ik hoop dat Janneke en Harrie elkaar ergens weer vinden en samen een borrel drinken.
Veel sterkte, lieve Ineke, en voor iedereen die hem mist.