Dit register is aangemaakt door Mirjam Sijbesma op 09 augustus 2026 en blijft zichtbaar tot 09 november 2026
Fettje (Ted) Sijbesma
Trots op jouw bijzondere leven dat je op geheel eigen wijze leefde.
Beste familie,
Gecondoleerd met het overlijden van Ted,
Ted heb ik als apotheker leren kennen in apotheek de Vliet in Amsterdam Zuid Oost. Heb 1 jaar samengewerkt met Ted. Ted had veel eigenaardigheden waar goed mee te leven was. Ted meekrijgen naar een apotheeketentje was een uitdaging. Ted had een zeer kieskeurig menu. Met Ted kon je ook goed lachen. Je kon op haar bouwen en zelden was zij ziek. Het leek of Ted de laatste jaren zich terug trok en niet inging op uitnodigingen van oud collegae. Ted was een fijn mens om mee omtegaan. Peter Sollie
Lieve Ted,
Mijn eerste indruk van jou, toen ik je voor het eerst zag in Apotheek De Vliet was angst. Maar later, nadat ik je beter leerde kennen, weet ik dat je een goed persoon bent met goed hart.
Ik ben blij dat Amina en ik jou had kunnen verrassen met ons onverwacht bezoek aan jou in zomer 2025.
Rust in vrede, lieve Ted.
Ondanks, of misschien wel dankzij haar directheid, kon ik het goed vinden met Ted. Ze kon heel goed hockeyen en snapte als geen ander hoe je het spel moet spelen. Dat bracht ze graag over op anderen. Op haar manier. Er werd wat afgevloekt. Toen ik nog niet zo lang bij FIT speelde, stond ik een keer in de spits. Ze riep naar me, dat ik dieper moest gaan staan. Dat deed ik en ik scoorde meteen, omdat ik op de juiste plek stond. Ze feliciteerde me niet, maar riep “Godverdomme, zie je wel!”. Buiten het veld, was ze een stuk zachter en kon ze het best wel waarderen als je haar plaagde met de eeuwige sigaret, glazen bier en biefstuk met patat. Het was een bijzondere vrouw. Met de meiden van FIT hebben we het nog vaak over haar en dat blijven we doen. Jeannette Quast
Beste familie,
Excuus, in mijn eerste bericht stond dat ik 1 jaar had samengewerkt met Ted. Er had 11 jaar moeten staan. Ted had kunnen beamen dat ik toen ook al chaotisch was..
Wens jullie veel sterkte.
Peter Sollie
Lieve Ted, als 17 jarige mocht ik spelen in dames 1 van Fit. Ted laatste vrouw en ik voorstopper. Weinig woorden had je nodig om mij te sturen. Ik volgde je woorden blind...... jij had gewoon verstand van het spelletje en ik kwam net kijken. Veel van je geleerd, zowel binnen als buiten het veld. Wederzijds respect is altijd gebleven. Liefde voor het hockeyen heb je me bijgebracht en is er nog steeds. Dank daarvoor. Kus Tiele
Lieve Ted,
Dank je wel voor de vele mooie momenten in mijn jeugd.
Jij bent heel belangrijk voor mij geweest in mijn tienerjaren. Jij zei namelijk dat ik iets heel goed kon: hockeyen! “En ik kan het weten, Syl,” voegde je daar altijd aan toe.
Zo vaak fietste ik naar jouw huis en samen gingen we in je rode autootje op pad naar een wedstrijd. ’s Avonds keken we vaak samen Studio Sport: Ajax, een patatje op onze knie en genieten van sport. Jouw lieve, zorgzame moeder schoof dan een beetje overvallen, maar zichtbaar genietend, bij ons aan. En weet je nog, Peter Ojemann kwam ook vaak langs. Wat hebben we gelachen!
We scheelden twintig jaar. Jij was het ‘oudje’ en ik het pingelende, onstuimige ‘jonkie’. FIT was als het ware ons tweede huis. Op het veld begrepen we elkaar, vaak blindelings.
’s Avonds kreeg ik van jou je evaluatie. Je was direct, maar altijd met aanwijzingen. Heerlijk vond ik dat. Je gaf mij op precies het juiste moment in mijn tienerjaren de aanmoediging die ik zo nodig had.
We zijn elkaar later uit het oog verloren, maar voor mij nooit uit het hart. Zo gaat dat in het leven. Ieder van ons bouwt zijn eigen leven op en vaart verder op de herinneringen die samen zijn gevormd. De tijd verstrijkt, maar die nabijheid gaat nooit weg.
Lieve Ted, ik wens je een goede, liefdevolle reis terug.
Jij bent van betekenis geweest voor anderen, en zeker voor mij.
Dank je, Ted, voor de lach en de traan.
Liefs,
Syl
Lieve Ted, DE moeder van FIT
Wat een heerlijke verschillende momenten hebben we samen beleefd. Van hockeyen ( heel serieus) naar Cabaret (huilen van het lachen) en alles ertussen.
Weet niet meer welk jaar het was dat Monique van Wezel (condoleance vanuit de Ariège) jou uitbeeldde tijdens een hockeyfeest met je kleine tasje om je lichaam en je glas bier in je hand. Gelukkig kon je er om lachen.
Fantastische jaren waren het voor mij op FIT. En Teddy, vaak was jij er om ons aan te moedigen. Stil, ingedeukt gezicht, schreeuwend of met een glimlach. En advies
Volgde.
In jouw huis aan tafel samen met je moeder heb je Wees en mij mooie hockey foto’s van vroeger laten zien. Je was toen nog echt jong in een keurig pakje en mooi kapsel op naar het serieuze Amerika. Ja, want je was een hockey talent!!
Lieve Ted ik denk aan je. Kitty
En hetzelfde geldt voor Paul
Lieve Ted,
Ik leerde je 27 jaar geleden kennen toen ik apotheek de Vliet kwam werken. We hadden al heel gauw een klik. Net als ik had je overal een mening over, die je graag deelde.
We deelden ook onze passie voor sport; onder andere hockey, tennis en voetbal, met name Ajax.
In de pauze gingen we samen naar de Ajax-trainingen kijken. En we bezochten ook samen de thuiswedstrijden van Ajax.
Onze wekelijkse analyse van het sportweekend op maandag werd na jouw pensioen telefonisch of via whatsapp voortgezet. Ik zal onze wekelijkse telefoongesprekken missen.
Ik betrapte mij er zelf op, afgelopen donderdag toen Ajax speelde, dat ik jou wilde bellen om onze mening daarover te geven.
Onze jaarlijkse afspraak met Thea en Rosa om samen ergens te eten of te borrelen zal niet meer hetzelfde zijn.
Jammer genoeg lukte het dit jaar niet om jouw 85ste verjaardag te vieren. Je voelde je toen al te ziek en moe.
Met pijn in mijn hart heb ik nog afscheid van je kunnen nemen op jouw overlijdensdag, hoewel je toen al niet meer aanspreekbaar was.
Ik zal je missen.
Liefs Liz
Hai Ted,
Toen ik begin jaren 70 lid werd van F.I.T. en jouw leerde kennen, voelde ik me al snel thuis. Het spelniveau, het mooie sportpark, de verhalen. En ook jouw belevenissen als lid van de nationale hockey selectie, jullie oefentrip naar Amerika.
Dat vertelde je pas veel later hoor, je liep er beslist niet mee te koop.
Ons spel was degelijk, jij had overduidelijk de regie en dat vond ik helemaal oke.
Nee, we rooiden het wel achterin.
Je speelde ruim 25jr in Dames 1, hoe bijzonder.
De zondagse bezoekjes aan de Chinees in de Javastraat, bij binnenkomst werd de kok al ingeseind: biefstuk met patat!
De vele Europa cup en voetbal interlands
voor de TV bij jou thuis, jouw commentaar en latere analyses, wat had je vaak gelijk Ted !
Na de sportieve jaren heb je in apo de Vliet
jarenlang je inzet getoond. Totaal andere omgeving maar zoals ik je al kende was jij op die plek helemaal Ted:
Direct, nauwkeurig en betrokken.
Dit alles wilde ik maar gezegd hebben Teddy, ik ben blij dat ik je heb gekend.
Annemieke Straathof.
Lieve Ted,
Als 11 jarig meisje in 1971 kwam ik met Otje mee naar Fit. Uit die tijd herinner ik me je nog niet maar toen ik eenmaal in Dames 1 kwam als jonkie van 17, ontkwam ik niet aan jouw directheid. Een beetje bang was ik wel maar dat was snel voorbij, ik kon gelukkig aardig hockeyen.
Ruim 45 jaar maakte wij deel uit van dezelfde FIT familie. Binnen onze familie (Peter, Iris en mijn schoonouders Dick en Nel (heb je ook samen meegespeeld) heb je een onuitwisbare indruk achtergelaten. Zoveel mooie en memorabele herinneringen.
Dank je wel Ted, R.I.P. Ursula en Peter