Dit register is aangemaakt door Sander Vonk op 05 juni 2026 en blijft zichtbaar tot 05 september 2026
Jan Vonk
Niet meer in ons midden,
maar voor altijd verbonden
met het land, de beesten en de tuin
waar hij zo van genoot.
Onverwacht is naar de Eeuwige Jachtvelden vertrokken
Sander, familie Vonk en Nienke,
Gecondoleerd met het overlijden van Jan.
De tekst onder de foto is Jan ten voeten uit.
Een groot natuurliefhebber, visser en jager, en natuurlijk kraanmachinist,
Het was een voorrecht om afgelopen 2 jaar met hem samen te werken op de Escapade.
Een man met een schat aan kennis en een trotse opa.
Hij glunderde altijd als ik hem naar de kinderen vroeg.
Ik hoop dat Jan op zijn 70 ste verjaardag in het zonnetje is gezet.
Ik wens jullie allen heel veel sterkte met dit verlies.
Edwin van Dijk
Afdeling Wijkbeheer van de gemeente Amstelveen wil jullie heel veel sterkte wensen met het verlies van Jan. Gecondoleerd, Jan was een fijne man om mee te werken. Jarenlang heeft hij bij ons op de Grondbank gewerkt.
Al ruim twee jaar hielp Jan een paar ochtenden per week met het melken van de geiten. Altijd was hij als eerste in de stal en altijd bereid om een extra klusje op te pakken.
De dag voor zijn overlijden hebben we nog taart gegeten om zijn 70ste verjaardag te vieren.
We zullen hem enorm missen.
Lieve Jan,
Ik mis je op de tuin. Je was mijn steun en toeverlaat. Je stond altijd voor iedereen klaar en had overal een oplossing voor. Je maakte Eldorado een vertrouwde plek. Dag en nacht. Met jou in de buurt voelde ik me veilig, ook wanneer ik 's nachts na werk nog op de tuin aankwam.
Je bent veel te vroeg vertrokken. Je had nog zoveel jaren van je pensioen mogen genieten.
Rust zacht, Jan.
Dank voor alles wat je voor ons was.
Ik kende Jan niet zo lang en ook niet zo goed. We waren pas zes jaar buren op de tuin. En toch zal ik hem enorm missen.
Als geen ander gaf hij mij het gevoel daar welkom te zijn. Altijd een blij, oprecht en joviaal onthaal. Hij gaf me bovendien het vertrouwen dat het uiteindelijk altijd wel goed komt, wat er ook mis kan gaan in zo'n tuin.
Zijn liefde voor dat plekje was inspirerend. Hij heeft er echt een thuis van gemaakt. En dan denk je bij jezelf: misschien kan ik dat ook.
Ik vind het treurig en diep triest hoe het uiteindelijk is gelopen. Ik had Jan nog vele gelukkige pensioenjaren gegund op de mooie tuin waar hij zo van hield.
Rust zacht, Jan.
Als het mooi weer is en we in de tuin het weekend inluiden, zullen we op borreltijd een glaasje op je heffen.
Met warme herinneringen nemen wij afscheid van Jan.
Jarenlang was Jan als kraanmachinist een vertrouwd gezicht binnen ons bedrijf. Ook na zijn pensioen bleef hij betrokken en zette hij zich voor ons in.
We zullen hem herinneren als een vakman, een fijne collega en een man met humor, met wie we veel hebben gelachen.
We gaan Jan missen en zijn dankbaar voor de mooie jaren die we met hem hebben mogen samenwerken.
Wij wensen zijn familie en dierbaren veel sterkte toe.
Bijna twintig jaar lang hebben we Jan op Eldorado meegemaakt. Kort daarvoor was hij er met een kraan aan het werk geweest. Zo hadden hij en Nynke elkaar leren kennen.
Jan's hart lag allereerst bij Nynke, maar ook Eldorado heeft hem na aan het hart gelegen.
Wij koesteren voor altijd geweldig goede herinneringen aan Jan, hoe hulpvaardig en betrokken hij was.
Jan was er altijd en Jan kwam altijd helpen. Of het de waterleiding was die niet meer werkte, een boom of tak die weg moest, een slot wat niet meer open te krijgen was, Jan kreeg het allemaal weer goed.
En niet alleen bij ons, ook op Eldorado heeft hij in de loop der jaren veel infrastructuur vernieuwd en verbeterd. Altijd samen met Sander, inmiddels net zo'n vakman als zijn vader.
Vroeger vonden we het mooi om te zien hoe Jan en Nynke aan het begin van de avond even een ronde liepen om te zien of alles overal in orde was: alles verzorgd, vertrouwd en veilig.
Wat zouden we Jan graag gegund hebben dat hij nog heel veel jaren, samen met Nynke, op Eldorado had kunnen blijven genieten.
Toevoeging van Boeddie:
Ik herinner me Jan als een fideel en flink mens.
Het is eindelijk tot mij doorgedrongen: Jan is er niet meer. Hij was al een paar maanden uit beeld, maar nu is het definitief. Beelden komen door: Jan, uiteraard op klompen, ontspannen hengelend op de brug voor de poort. Jan als een soort gastheer op het parkeerterrein die je hartelijk verwelkomt of juist uitzwaait. Jan die samen met Nynke over het pad loopt op weg naar een tuinier met problemen: hoog gras dat gemaaid moet worden, mollenklemmen zetten, een lekkage, een boom waar iets mee is en waar snel iets mee moet gebeuren. Van het woord ‘snel’ moest hij niets hebben. Dat werkte averechts. Hij kende het terrein als geen ander. Wist alles van vogels en kruipend en sluipend gedierte.
Jan, altijd in voor een grapje. Jan met het hart op de tong.
Hoe moet het nu met alle kleine en grote problemen waar Jan altijd raad op wist. Ik mis hem.