Dit register is aangemaakt door Sarie Muijs op 24 december 2025 en blijft zichtbaar tot 24 maart 2026
Rob Muijs
Want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.
W. Elsschot
Tot ons verdriet hebben wij plotseling afscheid moeten nemen van mijn lieve man, onze vader, mijn schoonvader en onze opa.
Gecondoleerd met dit enorme verlies, heel veel sterkte.
Wat een enorm verdrietig nieuws. Nog volop in het leven maar meer tijd werd Rob niet gegeven. Heel veel sterkte voor zijn nabestaanden. Houdt hem met mooie herinneringen levend. We leven met jullie mee.
Lieve Hermien, Sarie en Wout,
Wat een ongelooflijk verdrietig en onwerkelijk bericht. Ik kan nauwelijks woorden vinden voor het plotselinge verlies van Rob. Geen enkel woord kan de pijn wegnemen die jullie nu voelen.
Ik wens jullie ontzettend veel kracht, liefde en steun toe in deze moeilijke tijd. Weet dat ik aan jullie denk. Ik voelde me altijd welkom bij jullie en heb fijne herinneringen aan jullie gezin. Als ik iets voor jullie kan betekenen in deze moeilijke tijd, dan doe ik dat graag.
Ter herinnering aan Rob een gedicht ter gelegenheid van zijn afscheid van de ondernemingsraad
Wie is Rob Muijs, wie is die vent?
Naar eigen zeggen een maatschappelijk betrokken docent
Ja die Muijs is van vele markten thuis
Hij verhuurde ooit zalen en was ook eigenaar/directeur
En 34 jaar vennoot van een administratiekanteur
Dat luistert naar de naam Ero
Ja Rob is een ware HERO
Hij is ook nog penningmeester van biljartvereniging het Pandje
Met Rob aan de knoppen is er niets aan het handje
Voor de dorpsraad Driemond beheert hij ook de poen
Rob is een echte financiële kampioen
Rob is eigenlijk een doorgeleerde kastelein
Het gaat daarbij niet om het geld, maar om de gein
Hij gaat voorop in de strijd
Met behoud van sfeer en gezelligheid
Voor windmolens in zijn dorp wil hij een verbod
Door zijn strijd is hij de Driemondse Donquichot
Het is een bijzonder mens, die Muijs
SP-er, maar ook gek van het koningshuis
We kunnen spreken van de M3
Muijs, Mao-ist en en Monarchie
Bovenop dit alles, het is knap
Ook nog werkzaam in de medezeggenschap
Ja hij doet van alles, onze Rob
Hij was ook vice-voorzitter van OR ROCTOP
Oei, en van de OC, bijna een omissie
Ook nog voorzitter van de financiële commissie
Morgen gaan we met zijn allen bootje varen
Valt nu het doek na vele productieve jaren?
Rob zegt dat hij heel goed niets kan doen
Maar gaat hij nu ook echt met pensioen?
We gaan het zien, we gaan het beleven
Rob heeft nog veel te geven
Wel af en toe een praatje en een kopje thee
Dan kan Rob nog jaren mee
En een glaasje hoort erbij
Wij drinken op Rob en zijn allen blij!
Paul
Mijn deelneming met dit grote verlies. Heel veel sterkte.
Heel veel kracht en sterkte gewenst met het verlies
Wat een ontzettend verdrietig bericht
Gecondoleerd
Liefs Angelique (Roothaanhuis en Diemen )
Beste geliefden van Rob,
Mijn oprechte medeleven en condoleance voor jullie geliefde echtgenoot, vader, schoonvader en opa.
Ik heb Rob niet persoonlijk gekend, maar ik wil graag een verhaal delen over hem. Een beetje een gek verhaal, maar ik hoop dat ik u, de familie, hiermee iets moois mee kan geven.
Ik heb vroeger 2 straten verderop gewoond. Zo'n 19(?) jaar geleden, ik was denk ik 9/10 jaar en organiseerde met een vriendinnetje een "circus" in mijn achtertuin. Wij gingen de hele buurt door en belden bij iedereen aan om te vragen of zij in de achtertuin naar ons circus kwamen kijken. Niemand kwam, behalve Rob.
Hoewel ik, tot nu, niet wist wat zijn naam was, herken ik zijn gezicht uit duizenden. Door de jaren heen heb ik hem af en toe zien lopen. Hij herkende mij vast niet, maar elke keer werd ik een beetje blij met de herinnering aan het circus in mijn achtertuin, waar Rob als enige naartoe kwam.
Het "circus" was niets bijzonders, gewoon twee kinderen die een toneelstukje opvoerden. Maar dat Rob kwam kijken, dat hij de moeite nam om voor 10 minuten naar mijn achtertuin te komen om een circustoneelstukje te aanschouwen. Om vervolgens enthousiast te applaudisseren en daarna gewoon weer naar huis ging; datlaat zien dat hij absoluut een hele bijzondere man moet zijn geweest. Bedankt voor deze, misschien wat gekke, herinnering, van een eigenlijk totaal onbekende.
Heel veel sterkte gewenst voor alle geliefde familie en vrienden.
Warme groet,
Vivian
Lieve Rob,
De afgelopen tien jaar hadden we minder contact, omdat ik naar het oosten van het land ben verhuisd. Toch bleven we een lijntje houden via de what’s app.
Ik denk terug aan zoveel mooie momenten. Samen vloeken op Ajax, in jouw café ’t Pandje of later gewoon via de app. Aan het einde van een werkweek een biertje (te veel) doen met collega’s van het ROCTOP. Met de trein naar Scheveningen om te kijken naar het beachvoetbal, waar onze collega’s moesten fluiten. En natuurlijk het plan om daarna mosselen te gaan eten, wekenlang hadden we het erover gehad. Waren ze er niet. Net als Ajax trouwens… Want als jij met ons mee mocht naar het stadion, verloor Ajax standaard. Collega Mikey heeft je toen uiteindelijk maar een stadionverbod gegeven.
We hebben elkaar de afgelopen tien jaar niet meer in het echt gezien, maar via onze WhatsApp-groep hielden we contact. Jij deed daar altijd vakkundig verslag van het Songfestival. Ik ben bang dat ik nu zelf moet gaan kijken, en dat is niet te doen zonder jouw commentaar.
Rob, jouw warme karakter, scherpe observaties en geweldige humor zal ik nooit vergeten. Als ik aan je denk, verschijnt er vanzelf een glimlach op mijn gezicht. Dankjewel voor alle mooie momenten en fijne gesprekken.
Heb het goed, waar je nu ook bent. Je zal gemist worden, Rob.
Heel veel sterkte voor familie en vrienden, en voor iedereen die jou in zijn hart meedraagt.
Een laatste groet. Rob wat zullen we je gaan missen je zwemmaatjes en koffiemaatjes
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijden voor zijn vrouw en kinderen, wat blijft zijn de mooie herinneringen
Mijn oprechte medeleven met het plotselinge overlijden van Rob Muijs.
Ik heb hem leren kennen als een prettige en constructieve gesprekspartner namens de dorpsraad Driemond.
Heel veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijden voor familie, vrienden en dorpsgenoten.
Jan van der Does,
dagelijks bestuurder stadsgebied Weesp
Nou mijn leraar boekhouden op de mds! Kon prachtig vertellen vond ik.
Gecondoleerd iedereen die hem lief had!!
S Martha
Rob heb ik als collega leren kennen op ROC TOP. Altijd vrolijk en vol goede zin.
Tegen mij zei hij altijd "Fiona, je werkt te hard."
Heel veel sterkte gewenst aan de familie en vrienden.
Waarde, maar vooral ook lieve Rob, want "waarde" was vaak een aanhef die jij gebruikte. Je had zo'n eigen taalgebruik ... Ongeloof toen ik het bericht las. Ik dacht eerst dat het een andere Rob betrof, het kwam absoluut niet bij me op dat het jouw tijd al zou zijn ... ik ben het nog steeds aan het verwerken ... 40 jaar lang heb je mijn boekhouding gedaan op een manier die geen enkele boekhouder je na zal doen. Je bent ooit uitgeroepen tot de beste boekhouder van Nederland als ik me goed herinner, maar "beste" mag vervangen worden met "meest oorspronkelijke, meest ongebruikelijke, meest ongaangepaste, en dit alles samenvoegend maakt het tot: "meest geniale" Je wist met de paperassen overal tussendoor te fietsen, snel, flitsend en hoewel je nooit op tijd was met het indienen van de papieren bleek dat uiteindelijk niets uit te maken en zo fietsten we gewoon verder al die jaren. Je bracht alles altijd terug naar de eenvoud. Het leven was door jouw ogen simpel. Altijd goed geluimd, altijd de zonnige kant zien, altijd "ja" zeggen, met een lach, een grap. Je ging gewoon je eigen gang, ook toen we elkaar ruim 40 jaar geleden leerden kennen op het Bijlmer Instituut, waar de basis voor ons contact werd gelegd, en waar jij steevast altijd te laat kwam, nog moest bijkomen van de biertjes van de vorige dag, maar niemand die daar ooit moelijk over deed, terwijl anderen een reprimande kregen. Je leerlingen liepen met je weg, je kon alles maken, want ze voelden je warme hart die je voor hun had. In de docentenkamer maakte je opmerkingen naar je collega's die altijd net op het randje waren of gewoon niet konden, maar door jouw mond kon het wel. Eentje mag ik wel noemen en dat was toen er een vrouwelijke collega binnenkwam met altijd wel een speciale outfit aan waaraan jij vroeg of ze deze ochtend wel een schone onderbroek had aangetrokken. En zo had je er nog wel een paar ... Als ik weer had mogen kiezen, had ik jou weer uitgekozen om mijn boekhouding te doen, Ik was altijd onder de indruk hoe onvolmaakt het gebeurde, maar hoe je altijd toch op het juiste belastingspoor wist te blijven. Een kaars brandt voor jou, ik vraag de hemelbewoners om je goed op te vangen, met licht, met liefde, met humor waar je van overliep. En ik wens je familie, Hermien, Sarie, Wout en je kleinkinderen alle sterkte toe om te rouwen in de wetenschap dat de ziel eeuwig is. Ga met God, onvergetelijke Rob. Ik zal je missen.
Allereerst gecondoleerd met dit grote verlies. Onbegrijpelijk dat Rob er niet meer is. Nooit meer een ‘ Goedemorgen lieve collega’s ‘ van Rob. Ik heb ruim tien jaar heel fijn met Rob samengewerkt. Eerst bij RocTop en later bij Roc van Amsterdam. Ik kijk terug op vele mooie herinneringen met Rob. Samen een biertje drinken, lekker eten met een glaasje Rosé, een weekend Berlijn. Rob was altijd goed gemutst. We deelden ook de passie om lekker met het bootje te varen. Elke maandag vroeg ik Rob of hij nog gevaren had en als het weer het toe liet, had hij weer een rondje Nauwe Gein gedaan. Ik ken Rob als een echte levensgenieter. Hij was nog lang niet klaar met het leven maar helaas is hem niet meer tijd gegund. Ik ga hem enorm missen.
Veel sterkte met dit grote verlies.
Liefs, Ginette
Beste Mientje, Sarie, Wout,
Gecondoleerd met jullie verlies. Robje heeft een belangrijke rol gehad in mijn leven toen ik opgroeide. Hij blijft voor mij altijd op de burgemeesterdekievietstraat met een biertje in zijn hand pratend over maatschappelijke problemen.
Haere rā,
Pepijn Mulder
Lieve Familie, gecondoleerd 🌹.
Lieve meester, Ow wat had ik gehoopt u nog een keer te zien om u te kunnen vertellen dat ik het heb gered. U trok me door alle ellende heen en zei Roosje, je gaat het redden,jij kan dit kindje. U geloofde in mij en dankzij u ben ik er gekomen. Dankjewel, till we meet again ❤️
Beste Hermien, kinderen en kleinkinderen
Moeilijk te bevatten dat Rob er ineens niet meer is. Twee weken geleden stonden we nog te kletsen over de toekomst van de Dorpsraad.
Zoals ik Rob heb leren kennen, zo worden ze niet meer gemaakt. Hij had een mooie manier van strijden voor het dorp en voor de gemeenschap. En behield daarbij altijd zijn humor en relativering.
Ik wens jullie veel sterkte met dit plotselinge verlies.
Beste familie en nabestaanden van Rob,
Gecondoleerd met dit grote en niet te bevatten verlies.
Maandagmiddag 22 december had ik nog een afspraak met Rob op het Stadhuis van Weesp.
Opgewekt als altijd kwam hij aan op zijn scooter en hebben we samen gewerkt aan stukken voor de Dorpsraad.
Onbegrijpelijk dat hij er nu niet meer is....
Heel veel sterkte en kracht gewenst in de komende moeilijke periode.
Elles le Maitre, gebiedsmakelaar voor Driemond
Rob Muijs wat een herinneringen komen er boven drijven.Rob kwam 40 jaar geleden op het Bijlmer Instituut als docent.Het was een leuke lieve scherpe chaoot regelmatig te laat gehaast met zijn onvergetelijke sigaret of shag gerold.snel naar de klas.Volgens Rob heb ik eens zijn leven gered.Een cursist die een beetje de weg kwijt was kwam dreigend met een mes achter Rob aan.Rob vluchtte naar de docentenkamer waar ik toevallig in de deuropening stond en kon de cursist tot reden brengen.Koffie en sigaret ging hij later weer terug naar de klas.Rob altijd goed gehumeurd en het hart op de tong en de juiste plaats vilein soms maar van Rob accepteerden je het. Het was een bevlogen docent. Heel plezierig met hem om te gaan z’n verhalen over de Bingo aan te horen.Een man met een groot hart en vrolijk gezelschap.
Geliefd bij cursisten en onvermoeibaar met uitleggen van de stof voor zijn cursisten.
Ik wens Rob zijn dierbare mooie herinneringen en troostrijke gedachte.
Gecondoleerd met het verlies van geliefde man,vader,en opa.
Wat een verdrietig bericht.
Ik zal Rob herinneren als een fijne en betrokken collega, die op maandagochtend altijd even vroeg of ik al op het schooltje was om zijn klas op te vangen, en niet veel later kwam hij dan aan op zijn brommer.
Altijd betrokken, zorgzaam en met aandacht voor zijn leerlingen en collega’s.
Met diezelfde warmte sprak hij over de tijd met zijn kleinkinderen, en vooral over de uitstapjes naar Artis.
Ik wens zijn familie, collega’s en naasten veel sterkte en kracht toe in deze moeilijke tijd.
Het is zomer 2016, de avond gloeit nog na van de verzengend hete dag hier in Masclat.
Vandaag zijn Rob en Mientje gekomen. Hoe ze dat geflikt hebben blijft een wonder. Rob z’n weerstand tegen lange auto ritten is legendarisch, hoed af voor Mientje.
We zitten buiten aan de grote tafel, Patrick en ik doende bediening.
Na aanvankelijk wat gekibbel tussen de echtelieden komt de stemming er goed.
Zij een wijntje en hij een Stella uit zijn eigen voorraad. Philippe komt binnen vallen en proeft er ook een, hij is verkocht.
Nu volgen er voor- hoofd- en tussengerechten en een battle tussen Rob en Ina met citaten van Hermans en Elsschot, Edgar allen Poe.
De stemming zit er goed en er wordt nu gezongen, in het Frans!
Tot Rob z’n genoegen kent de Fransman het lied niet, dus spelt Rob het uit, als een ware schoolmeester: Le-coq-est-mort doet hij met extra grote mond beweging. Dan klinkt het uit al onze kelen in canon.
Meer muziek, opera nu en Phillipe schoolmeestert op zijn beurt over hoe het tappen van de maat een eind aan het leven van Jean-Baptiste Lully bracht. Rob verslindt dit historisch detail en dist er op zijn beurt een reeks van op. Zoals dat altijd gaat en nooit verveelt. Memorabel.
Als ik Philippe op de hoogte breng van Rob zijn overlijden verstrakt zijn gezicht. « Il ne dira plus coco di coco da » prevelt hij dan.
Een citaat dat in zijn context de allure van een echte Elsschot krijgt.
Rob, we gaan je missen
Liefs, De Mulders en die Fransman
“Pollens sprak de norse krijger trekkend aan zijn kinnebaard, een handeling waar het fronsen van 's mans voorhoofd zich mee paart.”
Dit citaat (vrij naar Eliza Laurillard), maar ook:
“Amen zei de koster en hij …” (google het vervolg maar, zoekterm “stoute liedjes”)
En, als het over cryptogrammen ging, waar Rob geen affiniteit mee had:
“Ja ja, indianentent, 6 letters.. : WIGWAM!”
ik heb ze Rob in de 50 jaar dat ik hem mocht kennen vaak horen citeren.
Als ik het wel heb eind 1975, werd Rob mijn overbuur in de studentenflat aan de Rode Kruislaan.
Na een dagje aan elkaar wennen klikte het. We hebben samen vele liters bier genuttigd, vaak ook in het gezelschap van de ons ook ontvallen Willem van den Broek en Fred Ruhe.
Ook was ik er “zo goed als” bij dat hij het mooiste meisje uit Diemen leerde kennen, waar hij in 1980 mee in de echt is verbonden…
Hij is arbeidsmarkt-technisch gezien mijn redder geweest.
Als ex-eeuwige student was het niet makkelijk voor mij een baantje te vinden, maar in 1990 vond hij het, als opperhoofd van Muijs & Partners (administratiekantoor, geen partners in de zaak toen nog) een goed plan mij een kans te geven. Met korte onderbrekingen ben ik min of meer 36 jaar onder zijn hoede geweest.
Schaken: hij had talent, maar aan verliezen had hij nogal een hekel, net als ik overigens. Dit leidde wel eens tot schimpscheuten als : “Je gaat er an, Ed.”, wat ik af en toe mocht riposteren met: “Da’s fout Muijs.”
Ik ben bang dat het nooit gaat wennen dat Rob er niet meer is.
Rob, een collega van ROC TOP. Ik leerde hem kennen op de Rode Kruisstraat in Amsterdam-Noord als een grappige, lieve en geïnteresseerde collega. De studenten liepen ook met hem weg en hij liet zich niet zo snel gek maken.
Op een gegeven moment ging ik op een andere locatie werken en kwamen we elkaar weleens tegen op weg naar ons werk, ik in Zuid en Rob in Noord, op de scooter. Althans, hij viel mij op en waarschijnlijk zag hij mij niet. Maar ik moest altijd om hem lachen wanneer ik zag hoe hij, met zijn helm op, de brug in Oost afreed op zijn scooter. Hij deed me dan aan dat poppetje Crazy Frog denken. Hij zorgde voor een lach op mijn gezicht in de vroege ochtend op weg naar het werk. Lieve familie, ontzettend veel sterkte gewenst.
Lieve Hermien, Sarie, Wout en kleinkinderen,
Gecondoleerd met dit grote verlies.
Ik heb Rob leren kennen in 't Pandje waar hij biljarte en ik darte en hij altijd even bij ons kwam kijken.
Hij vond het spelletje zo leuk dat hij ook lid werd van JC. Hij heeft niet veel gedart, maar vond het gewoon gezellig. Ons jaarlijks uitje naar Brugge werd altijd goed geregeld door Rob. In Brugge werd menig pintje gedronken maar aan lopen had Rob een hekel, dus werd er bij elke verplaatsing naar een ander café een toeter (taxi) besteld. Vriend Leo stapte dan ook altijd in, ik kan Rob toch niet alleen laten gaan. Tijdens het lange weekend in Brugge, kwam ook altijd de meester in Rob naar boven en kregen we geschiedenisles over de rijke historie van Brugge. Rob was van vele markten thuis en als ware troubadour bracht hij in een vol restaurant, Vrouw Hoaverkamp vrouw Hoaverkamp, Wa′ heij'ie grote tiet′n, Hoe wee'die da', Hoe wee′die da′… ten gehore, onvergetelijk.
En als kapitein Rob in je bootje vanuit Driemond naar Abcoude varen, een prachtige dag.
Rob ik ga je mooie verhalen, wijsheden, eigenwijsheid, maar vooral jou als mens missen.
Rob, fijne kerel ik ga je aanwezigheid, je bijzondere uitspraken, Bourgondische liefhebber, jouw respect voor een ieder, de dialogen van Ajax tot Politiek en er zijn voor een ander waar nodig. Sterkte voor de familie.
Lieve Mientje, Sarie en Wout, en David en Elena,
Gecondoleerd met dit epische verlies.
De laatste dagen gonst het woord "kindertjes" door mijn hoofd met het geluid van een zacht geslof op het tapijt van de trap.
Ik ben voor altijd dankbaar dat ik onderdeel geweest ben van "de kindertjes" op de burgemeesterdekievietstraat en tijdens vele gedeelde familie avonturen over de jaren.
Rob was een man met passie, sterke waarden, hoge verwachtingen en een enorm brein.
Hij kon ons allemaal goed plagen en deed graag alsof hij streng was, maar was eigenlijk een en al hart.
Als kind was ik altijd enorm onder de indruk van zijn verhalen, quotes en kennis.
Ik herinner me ook een recenter gesprek met Rob, tijdens kort een bezoek aan Nederland bij Sarie thuis.
Ik vertelde hem over mijn werk en hoe ik al tijden voelde dat mijn baan destijds nutteloos was met weinig toevoegde waarde aan de maatschappij.
Mijn verwachting was dat hij met me in zou stemmen, maar zijn reactie was het tegenovergestelde en ik was onverwachts diep geraakt door zijn goedkeuring.
Ik ga hem missen.
Heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Ik betuig mijn oprechte deelneming, gecondoleerd voor de familie en vrienden.
Dat jullie dit plotselinge verlies van Rob een plekje mogen geven. Het leven is oneerlijk en zwaar en weet uit ervaring hoe moeilijk het is om dierbaren te missen.
Bij elk afscheid wordt een herinnering geboren.
Voor nu en in de komende tijd wens ik een ieder veel sterkte toe.
Ik was werkzaam bij de receptie van ROCTOP. En Rob kwam dan langs en had mooie verhalen en wijsheden en hield van het leven. Hij zal gemist worden bij zijn collega's. Rob was een goede docent voor de studenten. Bij deze wens ik iedereen veel kracht toe.
Meneer Muijs was mijn mentor op het ROC van Amsterdam en een fantastische leraar. Dankzij zijn geduld, vertrouwen en inzet heb ik mijn opleiding kunnen afronden, zelfs toen ik zelf alle hoop had verloren. Daar zal ik hem altijd dankbaar voor zijn.
Lieve Hermien, Wout en Sarie gecondoleerd en heel veel sterkte met het verlies van een bijzondere man,vader en opa.
Woorden schieten te kort.
Herinneringen aan Rob beginnen bij mij in 2002. Waar ik als tiener nog begon als onderwijsassistent op Europa College Noord.
Mijn "onderwijsoom", want Frits was mijn "onderwijspapa".
De biercommissie (met de echte Chocomel!), het opkomen voor mij bij vervelende studenten, de familie barbecues op het werk, de lijst is eigenlijk oneindig.
Samen nog een colbert in the Mall of the Netherlands tijdens de finale van skills Heroes gekocht. En ja, je had datzelfde colbertje aan toen ik je voor het laatst zag. Nog even daar over grapjes gemaakt, want naast dat colbertje had je ook andere uitgeprobeerd. Ja dat waren DE merken,maar hoe exclusief dat merk ook was, uiteindelijk vond je deze. Jouw eigen woorden; het hoeft allemaal niet zo overdreven. En ja, daar heb je gelijk in gehad.
Het zingen van spiegelbeeld van Willeke Alberti,omdat ik twintig werd. Dikke poes tekenen op elk blaadje wat Rob tegenkwam. En die blaadjes konden ieniemienie zijn, want zijn kladblokje kon niet kleiner zijn.
Zijn docente van de pdg werd zijn persoonlijke vijand. Wat was hij het vaak niet met haar eens en dat hebben wij geweten. Maar ach, ze was toch wel aardig en lief. Dat was Rob. Ook al was het soms lastig, maar altijd het goede van de mens zien.
Personeelsdagen moesten uit bbb bestaan. Bootje, biertje, bbq. Dat was voor Rob dan fijn.
Het pensioenfeest moest dan ook minimaal uit 2 b's bestaan.
Zijn band met de studenten is subliem te noemen. Allemaal liepen zij met je weg. En ja soms begreep je echt niet waarom studenten nou precies het verkeerde op het examen invulden. Dan zat je weer te puzzelen over het hoe en waarom en of er echt niet ergens een puntje bij kon om de studenten verder te laten komen.
Zijn verstand van de CAO en belastingen, de verhalen over Napoleon en andere figuren van de geschiedenis.
De oud Nederlandse liedjes die hij spontaan kon zingen, het eigenwijze (ik heb geen bril nodig), de passies voor van alles en nog wat, maar vooral de verhalen over zijn familie; eerst alleen over Hermien, Wout en Sarie en later natuurlijk over zijn kleinkinderen die vol liefde waren.
De man van 1001 en 1 dingen, af en toe mopperend, maar niet zo snel kwaad te krijgen. Ik heb hem 1 keer echt kwaad gezien vanwege onrecht en mompelend ging hij daarna verder.
Na zijn pensioen kwam hij toch weer werken. En in plaats van dat hij mij inwerkte zoals in 2002, werd ik zijn coach om in te werken. We hebben daar om gegniffeld, omdat ik ongeveer de leeftijd had van wat hij toen was en dat de rollen waren omgedraaid.
De herinneringen zullen blijven, het gemis ook.
Liefs
.
Met groot verdriet neem ik afscheid van je. We hebben fijn samengewerkt. Je was een bijzondere collega: een goede verteller, geïnteresseerd in zoveel onderwerpen en altijd prettig gezelschap. Een topcollega, eentje uit duizenden. Je zult gemist worden.
Allereerst wil ik een ieder heel veel kracht en moed toewensen met het verlies van (onze) Rob Muijs.
Vanaf 2012 heb ik van Rob mogen genieten. Als bevriende ROC-collega bij 'De Blauwen' van de Rode Kruisstraat naar de MS Oslofjordweg tot aan de NDSM-straat en de Vlaardingenlaan. Uiteindelijk ook bij 'De Rooien' op de Tempelhofstraat.
Je vond jezelf niet de beste Rekendocent, maar wel de beste Rekenaar. Ik kan dat ook beamen. Daarnaast was je een persoon met de hart en tong op de juiste plaats voor mij, de student, je mentorstudent en je collega's. Je stond op voor de studenten en de collega's als kromme zaken rechtgetrokken moesten worden. Heerlijke gecontroleerde passie was zichtbaar. Men kon ook altijd bij je terecht voor wijze raad. Oud-studenten kwamen regelmatig langs of vroegen naar je.
Het nieuws is bij veel oud-collega's en -studenten als een bom ingeslagen. Je mag en kan trots zijn op wat je hebt mogen betekenen voor de samenleving.
Wij hebben samen een aantal keer Good Cop/Bad Cop met elkaar kunnen afwisselen en zodoende studenten naar hun diploma kunnen begeleiden. Dit is gewoon geweldig. Student op 1. Deze waardering hoorde ik al eerder en hoorde ik deze week terug. Jij hebt echt geweldige prestaties geleverd.
Hierboven zag ik al van ons maatje het bericht over het stadionverbod (haha, Aline had de doorslaggevende stem) bij OnsAllerAjax. Vaak hebben wij het gehad over het wel en wee van de club. Over enkele weken zou ik je kaartje hebben geregeld voor Jong Ajax x Willem II. Dit kaartje komt er als nog, dit zal een extra bijzonder moment om je te gedenken. Ik hoop dat je als Engel je club blijft supporten en over ons zult waken.
Ik wil jou bedanken voor alle steun en wijsheid die jij mij hebt gegeven. De wijze lessen zal ik meenemen en door gaan geven aan de volgende generaties hetzij collega's, hetzij studenten.
Ik ga je missen. Rust zacht.
Lieve Rob,
Mooie tijden hebben we gekend tijdens het mhbo traject. Jouw bevlogenheid en betrokkenheid richting de leerlingen was ongekend. Een werkbespreking in het sluisje, een optreden bijwonen van Trio Bier.
Rob een levensgenieter pur sang maar vooral ook een familieman. Vol trots kon je over je familie praten.
Jouw charismatische aanwezigheid zal alom gemist worden.
Een laatste groet van Jelleke van Arnhem
Lieve familie van Rob,
Vandaag een indrukwekkend afscheid. Uit het oog maar zeker niet vergeten was zijn persoon en de inzet die hij toonde.
Namens het Algemeen Bestuur van de Bestuurscommissie Weesp Driemond heel veel sterkte gewenst met jullie enorme verlies.
Cor Bavinck
Ach wat schrik ik hier van... veel te jong natuurlijk, ik wens jou Hermien en familie heel veel sterkte toe, liefs Conny Bos
Lieve Rob
Geweldige collega, hart van goud en top docent. Zorgde ervoor dat iedereen met financiele vragen bij hem terecht kon. Student ,mede collega...het maakte hem nooit uit. Hij hielp je met alle vragen.
Ik ga je missen lief mens...en ik zal je nooit meer vergeten. Rust zacht, ga in vrede en hopelijk komen we elkaar weer tegen. Jij met een biertje en ik met mijn cola..
Dikke knuffel
Ana Garcia de Sousa
Wat een onverwacht en naar bericht. Rob is overleden. Mijn dierbare vriend. Ruim 40 jaar geleden leerde ik hem kennen. Hij kwam binnen als de nieuwe leraar boekhouden op het Bijlmer Instituut. Bijzondere man. Tikkeltje eigenaardig ook zo op het eerste gezicht. De dag ervoor had hij nog croquetten verkocht in het Olympisch Stadion. Maar als snel blijkt dat hij een leuke, gezellige, innemende, betrokken en breed geïnteresseerde collega is.
Een paar jaar reisden bijna dagelijks met de trein naar Haarlem. De heenweg zwijgend achter de Volkskrant. De terugweg met een biertje de dag doornemend. Met passie sprak hij over Mientje, Sarie en Wout als het zo te pas kwam.
Later zagen we elkaar minder, maar het was altijd leuk en gezellig.
Rob is een erudiete en dierbare vriend met wie ik veel heb meegemaakt.
Godsamme, wat een fijne herinneringen zijn dat..
Die Rob. Niemand op onze middelbare school noemde je zo. Je was Muys. Punt.
Muys, een aparte jongen die ik op onze schoolreunies, vele decennia later, wat beter heb leren kennen. Het waren verrassende ontmoetingen!
Ik wil alle familie en vrienden veel sterkte wensen bij dit onverwachte verlies.