Dit register is aangemaakt door Will Thijssen op 23 september 2026 en blijft zichtbaar tot 23 december 2026
De mooiste bloem bloeit nu voor altijd in onze herinnering.
Na een liefdevolle verzorging van zes jaar in Zonnehuis Juliana, is vredig in haar slaap overleden, mijn lieve vrouw, onze moeder, schoonmoeder en oma
Als ik aan Erica denk, dan is mijn sterkste herinnering haar lach. Ook herinner ik me dat ik haar bruidsmeisje mocht zijn, wat een droom was dat!
De laatste keer dat ik je zag was in de tuin van Ria. Het is al lang geleden. Voor jou en voor je gezin zal het anders worden. Ik wens hen veel sterkte toe.Liefs Lisette
Ik herinner mij Erica uit bezoekjes samen met Paul in Amstelveen: hartelijk, belangstellend, onderhoudend.
Na Paul’s overlijden bezocht ik Erica meerdere keren in het Zonnehuis, in het begin steevast met fotoboek vol Paul-foto’s. Daar genoot ze van. Op vrijdagmiddag soms met een advocaatje erbij. Mooie momenten, ontroerend ook.
De laatste keren -samen met Will- was Erica helaas onbereikbaar maar genoot ze wel van haar gebakje en kopje koffie. Het is het laatste beeld dat ik van haar heb.
It is with great sadness that we write this letter… We will remember Erica as a cheerful, kind-hearted and very friendly person. Erika was happy within her family – the boundless devotion of her husband and sons during years of her illness undoubtedly bear witness to this. Such devotion brightens up the difficult periods of life. Erika has left this world. May her memory live on. Olga & Jef
Wanneer ik aan Erica denk zie ik ons staan op de stoep voor onze huizen. Even een praatje maken. Erica altijd met een vrolijk gezicht en ogen vol interesse in de ander. We bespraken het reilen en zeilen van onze drie kinderen. Ik denk ook aan onze kamerplanten die ze weer tot leven had gewekt tijdens een vakantie. Erica was een fijne buurvrouw.
Wij wensen de familie veel sterkte.
Liefs, Heleen en Philip
Voor mij is de herinnering heel fijn in onze gezamenlijke hobby, Bridgen. We leerden elkaar veel, we speelden samen, maar toch ieder soms op een eigen manier en als het misging, lieten we ons ieder in zijn eigen waarde. We vertelden elkaar na afloop of andere momenten heel veel, dat was zo fijn.
Het ging het laatste jaar steeds minder en was voor mij heel duidelijk wat er aan de hand was, tot het echt niet meer ging. Maar we hebben nog regelmatig contact gehad deze afgelopen jaren en nog heel gezellige momenten gekend. Lieve Erica, dit mijn laatste berichtje aan jou. Wij hopen dat je het boven nu beter hebt en we wensen jou een goede reis en wil en jouw kinderen en kleinkind heel veel sterkte. Liefs van ons, Johan en Nicolette
Beste Will,
Ik wil jou , je kinderen en de familie, mijn medeleven overbrengen met het heengaan van Erica. Zij was een innemende warme vrouw .
Ik heb veel met haar gelachen en gesproken over haar jeugd en haar Nijmegen waar ik tijdens mijn studie verbleef. Met bridgen leefde ze op.
Bij Alleman was zij bij een ieder geliefd en liet ze zien dat ze goed kon bridgen. Ze leidde de club op haar prettige warme manier. Ik praat nog
regelmatig met oudere bridgers over haar. Onlangs sprak ik met Nicolette nog lange tijd over haar.
Zij zal me wellicht vergeten zijn , maar ik ben haar niet vergeten in haar moeilijke tijd.
Veel strekte
Ton