Dit register is aangemaakt door Marjos de Boer op 15 augustus 2022 en blijft zichtbaar tot 15 november 2022

Egbert de Boer

08 juli 1928 te Amsterdam 12 augustus 2022 te Weesp

Onverwacht weerzien
En opnieuw die verbazing
Wat is zij toch mooi

Egbert

Op 12 augustus 2022 is mijn lieve echtgenoot, onze vader,
schoonvader en opa rustig ingeslapen

Jammer dat Egbert er niet meer is.
Ik denk veel aan hem.
Veel sterkte voor de familie
Gien

Op 17 augustus 2022 om 15:40 uur getekend door: Gien de Smit

Gecondoleerd met het heengaan van Egbert. Ik kende hem als een eminent onderzoeker, vriendelijk en helder kritisch. Sterkte

Op 19 augustus 2022 om 09:25 uur getekend door: Bert van Zanten

Lieve Egbert, Wat hebben wij een leuke tijd gehad met het schilderen in mijn atelier!
En dan nog de repetities van Baltica in jullie huis.
De leuke ontmoetingen etc.
Jammer dat ik nu in Friesland woon, ik had er zeker bij geweest om Wil en je familie weer even te kunnen spreken en zien.
Rust in al het goede en de kunst in het algemeen.
Vaarwel, lieve vriend XXX

Op 19 augustus 2022 om 10:13 uur getekend door: Tonny Holsbergen

Ik ben geschrokken van het bericht van overlijden van Egbert, dat ik na mijn vakantie bij de post vond. Allereerst wil ik graag de naaste familie sterkte wensen bij dit grote verlies.

Ik heb heel veel met Egbert samengewerkt in de audiologie en de daaraan ten grondslag liggende fysica. Ik ben er nog altijd trots op dat ik hem in 1995 heb mogen opvolgen als hoogleraar Audiologie. Hij zou bijna nog op mijn afscheidscollege aanwezig geweest zijn, maar door het uitstel t.g.v. Corona heeft dat jammer genoeg niet meer mogen zijn.

Voor de vakgenoten heb ik mijn herinneringen gebundeld in een "In memoriam", dat verder onder collega;s zal worden verspreid. De tekst luidt:

Deze week ontvingen wij het trieste bericht dat professor dr. Egbert de Boer op 12 augustus jl. is overleden op de leeftijd van 94 jaar. Egbert de Boer was een gedreven en zeer getalenteerde onderzoeker, een betrokken audioloog, een uitstekende docent en een aimabele collega.

Zijn werk in de wetenschap verrichtte Egbert in de “kliniek van Jongkees”, in het Chirurgie B-gebouw op het terrein van het Wilhelmina Gasthuis. Daar werkte hij aan baanbrekend en grensverleggend onderzoek in de psychofysica en de elektrofysiologie. Hij gaf leiding aan een technische staf van mechanici en elektronici die geleerd hadden alle creativiteit te benutten die mogelijk was, want zo alleen kon worden voldaan aan de hoge eisen die Egbert stelde aan onderzoeksopstellingen en apparatuur. Na de verhuizing naar het AMC in 1982 werd deze ondersteuning geleidelijk minder en Egbert schroomde niet om zelf de soldeerbout ter hand te nemen als dat voor het behalen van de door hem gestelde doelen noodzakelijk was.

Als audioloog was hij verbonden aan diverse scholen voor slechthorenden en doven en zag hij kans om voor de leerlingen van deze scholen het uiterste te bereiken. Dankzij zijn didactische gaven heeft hij ook in de klinische audiologie veel vernieuwing gestimuleerd. Bij zijn emeritaat werd hij benoemd tot lid van Verdienste van de Nederlandse Vereniging van Audiologie.

Na zijn emeritaat in 1993 werkte hij nog vele jaren aan rekenkundige modellen om de mechanica van het binnenoor in kaart te brengen en te begrijpen. Voor dit werk had hij een samenwerkingsverband opgezet met Fred Nuttall van de Oregon Health & Sciences University, Portland, USA, die hij met regelmaat bezocht. Dit onderzoek stond ook centraal bij het symposium dat Egbert in 2008 ter ere van zijn 80ste verjaardag werd aangeboden. En voor zijn bijzondere onderzoekprestaties werd in 2013 de “William and Christine Hartmann Prize in Auditory Neuroscience” aan hem toegekend. Een internationale erkenning van zijn bijdrage aan de wetenschap en een bijzondere eer, zeker op deze hoge leeftijd.

De voorzijde van de rouwkaart wordt gesierd met een schildering van de hand van Egbert zelf. De tekst van de kaart start met een kort gedicht, ook van zijn hand. Het zijn beide tekenen van de veelzijdigheid van Egbert. Na zijn “pensionering” liep Egbert de Marathon van Amsterdam nog en zijn hele leven speelde hij ook zeer verdienstelijk piano en schaatste hij.

Een “bijna-alles-kunner” is niet meer onder ons. Zijn werk in de wetenschap zal door anderen worden voortgezet. Laten wij hem gedenken als de veelzijdige, betrokken en inspirerende mens die hij is geweest.
Ik koester mijn goede herinneringen. Zo leeft Egbert voort.

Wouter Dreschler

Op 19 augustus 2022 om 13:30 uur getekend door: Wouter Dreschler

Egbert was mijn mentor en een vriend. Ik heb veel van hem geleerd en het was altijd aangenaam met hem te discussiëren. Hij had een open geest en stond voor elk idee open mits goed beargumenteerd. Zijn brede kennis, zowel van de (elektro)fysiologie, de psychofysica en de modelvorming maakte hem tot een belangrijk klankbord van ons vakgebied. Met bewondering volgde ik zijn voordrachten die hij aanpaste aan de verschillende groepen toehoorders, precies op maat.
Naast onze contacten op ons vakgebied troffen we elkaar ook op andere gelegenheden. Bijvoorbeeld om muziek te maken of bij een tentoonstelling van zijn aquarellen, of bij een gecombineerde voordracht van door hem gecomponeerde muziek en door hem geschreven haiku’s. En altijd had hij oprecht belangstelling voor anderen.
Ik wens de familie veel sterkte met het verlies van Egbert.

Op 19 augustus 2022 om 19:03 uur getekend door: Vera Prijs

Lieve familie
Heel veel sterkte bij het verlies van Bert.
Ik ben er trots op dat ik voor hem heb mogen zorgen tijdens mijn werk op woning 21 in Hogeweyk.
We hebben tijdens deze periode samen echt een speciale band met elkaar opgebouwd. Ik weet nog goed de eerste dag van opname, waarbij ik niet met zoals gewoonlijk de eerste contactpersoon het opnamegesprek voerde. Dit deed ik gewoon met Bert zelf. De verzorging heb ik altijd gedaan op de manier die Bert wilde. Met respect, eerlijkheid en een heleboel liefde.
Ik ga hem missen!!

Op 20 augustus 2022 om 09:10 uur getekend door: Pamela Schalkwijk

Gecondoleerd met het overlijden van Egbert. Ik kende hem als een creatief en zorgvuldig wetenschapper. Zijn steun en aanmoediging heb ik altijd zeer gewaardeerd. Zijn inspirerende aanwezig zal ongetwijfeld gemist worden door de mensen die hem nabij waren.
Pim van Dijk

Op 22 augustus 2022 om 14:19 uur getekend door: Pim van Dijk

Beste Wil, Paul, Marjos en verdere familie,

Van harte gecondoleerd met het overlijden van Egbert. Tot mijn spijt kan ik niet bij de uitvaartplechtigheid aanwezig zijn.
Ik was een van de promovendi van Egbert. Mijn promotie was in oktober 1980 in Delft, met Joost Kalker (TU Delft) en Egbert als promotores. Egbert en ik hebben vooral in de periode 1977-1980 intensief samengewerkt, met wekelijkse afspraken, meestal in Amsterdam, in het Wilhelmina Gasthuis of - als het weer het toeliet - in het Vondelpark. Ook na mijn promotie hebben wij nog veel contact gehad, vooral bij het organiseren van het internationale congres Mechanics of Hearing, in juli 1983 in Delft, en bij het begeleiden van onze gezamenlijke promovendus Rob Diependaal (Delft, juni 1988). Daarna is het contact verwaterd, vooral omdat ik in een ander vakgebied (medische beeldverwerking) ben gaan werken, in Utrecht.
De ontmoetingen met Egbert waren altijd een groot genoegen. Ik heb als promovendus bijzonder veel van hem geleerd en aan hem gehad. Ook buiten het wetenschappelijk kader hadden we talloze leuke gesprekken over een grote variëteit aan onderwerpen. De laatste keer dat wij elkaar gezien hebben was bij het symposium in oktober 2008, ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag. Wat mij toen vooral opviel was zijn nog altijd enorme vitaliteit en zijn enthousiasme voor vrijwel alles en iedereen.
Ik zal de herinneringen aan Egbert met warmte koesteren. Ik wens jullie veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

Max Viergever

Op 23 augustus 2022 om 13:01 uur getekend door: Max Viergever

Condoleance toevoegen

Je e-mail adres wordt niet getoond

Gedenktekst