Dit register is aangemaakt door Olga van Asperen-Akkermans op 03 april 2020 en blijft zichtbaar tot 03 juli 2020

Helena Maria Van Praag - van Asperen

10 januari 1937 te Dordrecht 01 april 2020 te Amstelveen

Afspraak

Dood zeg je niets meer terug.
Dat hadden we goed.
Niet uit onwil, spraken we af.
Niettemin ligt het oor te luisteren
in de nacht, dat spreekt.
Naar de grafstem die in het begin
van je dood nog eenmaal ongevraagd
ja zei op mijn onuitgesproken gedachte
dat het goed was, zo.
(Heleen)

Lieve Heleen, ja je was mijn supervisor en werd mijn vriendin , ik was misschien 23 en jij rond de 30 net in alles al in een volgende levensfase.. Later collega en dierbaar in het ouder worden. Je vond het fijn over je jeugd te vertellen ik vond het fijn ernaar te luisteren. En er was jouw manier van met nieuwe ervaringen omgaan, zo grappig hoe je dat communiceerde: je heel eigen kamer, je heel eigen stoel, je eigen recepten of ....., je heel eigen gevoel voor humor, je altijd een beetje naar achteren leunen. Je onderzoekende blik met een glimlach vaak. Ook je puntige gedichten hoe soberder hoe meer in je element. Philip zei altijd dat je makkelijk schreef,, dat ging over vakliteratuur, t zal toch wel inspannend geweest zijn: jullie dikke boek samen. Op zoek uiteindelijk naar een verfijning van betekenis. zo noem ik het maar, nu voor mezelf. Dank je voor jouw manier van diepgang. en vriendschap, ik wens je rust en vrede, christine

Op 09 april 2020 om 20:41 uur getekend door: christine van duin

Lieve familie en dierbare vrienden en vriendinnen van Heleen, Heleen was voor ons eerst de vrouw van Philip, maar dat veranderde al gauw in een gelijkwaardige, eigenstandige vriendschap, ook door vele gezamenlijke Franse vakanties. Wij vierden Philip’s laatste verjaardag gevieren met een maaltijd in de open lucht achter onze caravan op Le Romegas. Een paar dagen later overleed hij en zagen wij hoe sterk Heleen dat verwerkte en deed wat gedaan moest worden. Terug in Nederland zetten wij de vriendschap voort. Zo vierde Heleen enkele jaren achtereen Oud en Nieuw bij ons in Bloemendaal. Zij genoot dan elk jaar weer met ons van de Duitse tv- uitzending over De Negentigste Verjaardag van Miss Sophie. De poëzie was een gedeelde interesse van Heleen en Lies. Wij herinneren ons dat Heleen het versje van Annie Schmidt over De Fee met Sproeten moeiteloos geheel uit het hoofd reciteerde. Toen kwam de tijd dat er duistere wolken door Heleen’s hoofd begonnen te waaien. Die maakten helaas een einde aan onze vriendschap, Heleen liet ons niet meer toe in haar nieuwe appartement, in haar leven. We zijn heel blij dat de vriendschap en steun van Hiekje en Louk wel door Heleen aanvaard bleven worden. Meer dan door iets anders zullen wij ons Heleen herinneren door haar lichtvoetige creativiteit op talig gebied. Benjamin en Lies Fonderie-Tierie Bloemendaal, 10 april 2020

Op 10 april 2020 om 11:13 uur getekend door: Benjamin en Lies Fonderie

Condoleance toevoegen

Je e-mail adres wordt niet getoond

Gedenktekst