Dit register is aangemaakt door Toke Meinders-de Kort op 26 maart 2020 en blijft zichtbaar tot 26 juni 2020

Kees Meinders

28 december 1941 te Cheribon 24 maart 2020 te Amsterdam

Wandelen, veel wandelen, dat deed Kees, elke dag, jaar in jaar uit, met Toke, en natuurlijk ook met hun hondje Polly. Hier in Amsterdam, in Andagna en omstreken, in Ligurië, en elders. Kunstzinnig, origineel, vrolijk, humoristisch en innemend, zo was Kees. Begin februari 2020, het was stormachtig en regenachtig toen ik aan Kees vroeg: ‘Hoe houd je dit vol?’ Zijn antwoord: ‘Leven, Jeanne, gewoon leven. Toke voegde eraan toe: ‘That’s the spirit.’

Op 01 april 2020 om 18:20 uur getekend door: Jeanne Crijns en Roy Gelders

Mi-To-Ke Het eerste collectief waar ik in mijn leven onderdeel van was. Het staat voor Mirik, Toke en Kees. Met dit illustere gezelschap maakten we bramenjam, die we plukten op vakantie in Toscane in Tavernelle Val di Pesa. Het was 1989, ik was toen 8 jaar oud. Machtig mooi vond ik die dikke vette diep donker paarse bramen die in het wildeweg groeiden. Kees en ik plukten de bramen in de avondzon achter het huis aan een landweggetje. De tractor sporen stonden nog in de opgedroogde amberkleurige modder. Het echte feest begon als Toke jam maakten van alle bramen. De jam ging al snel het Bramenprakkie heetten. En werd gemaakt met wel 10 potten tegelijk. Een dierbare herinnering aan de velen gezellige tijden die we gehad hebben. Kees voor altijd in mijn hart. XMirik

Op 01 april 2020 om 18:48 uur getekend door: Mirik Gelders

Ik kan bijzonder goed paarden tekenen. Al zeg ik t zelf ;-) Verder kan ik helemaal niet zo goed tekenen. Maar paarden dus wel. Toen ik een jaar of 12 was, vond ik paardrijden heel leuk. Kees gaf me een boekje cadeau dat liet zien hoe je dieren kon tekenen en Kees oefende met mij hoe je een paard moet tekenen. Eigenlijk zijn t een hele hoop ellipsen en bogen bij elkaar. Helemaal niet zo moeilijk. Nu maak ik mijn dochters blij met tekeningen van paarden. Dankjewel lieve Kees. Ik zal je missen.

Op 01 april 2020 om 21:09 uur getekend door: Evan Gelders

Kees was een mentor voor mij. Toen ik begon als architect, nog met de jeugdpuistjes op mijn voorhoofd, ging ik met mijn vader Guru bij hem langs om mijn plannetjes met hem door te spreken in Purmerend. Vele jaren en vele projecten hebben we samen gedaan. Ik heb veel van Kees geleerd. Op een dag vertelde hij dat hij ging stoppen met werken... Wat een klap, daar ging mijn ankerpunt! Dat was voor mij een eerste afscheid van Kees maar tegelijkertijd een nieuw begin. Als vrienden zijn we verder gegaan. Samen met Toke en Edward, gezellige momenten samen in de keuken, aan de bar, bij Roy en Jeanne aan tafel nostalgische herinneringen ophalen. Wat een heerlijke tijd. We deden dit niet heel vaak maar wel met heel ons hart en ziel. Het was altijd bijzonder en heerlijk. Kees heeft mij voor een deel gemaakt wie ik ben. We gaan je missen Kees, nu helaas wel voor altijd. Dank je voor alle dierbare herinneringen.

Op 02 april 2020 om 12:36 uur getekend door: Neelu Boparai

Toke ik wens je veel sterkte in deze woelige tijden. Ik heb veel aan Cees gehad en hebben veel samen veel gedeeld. Het gaat je goed samen met famile en goede vrienden. Je zal veel ondervinden hier in. Cees was altijd trots op je, mijn Toke riep hij altijd en dan verliefd naar je kijken. Ed

Op 02 april 2020 om 12:37 uur getekend door: Ed Joorse

Erinnerungen an Kees Im Jahr 2012 haben wir unser Haus in Andagna gekauft und Toke und Kees wurden unsere Nachbarn. Wir haben Kees als einen liebenswerten Mann kennengelernt, der großes Interesse an seinen Mitmenschen hatte. Oft sind wir in der zugigen Via Roma zusammengestanden und haben über unsere Probleme mit der Renovierung oder über unsere nervigen Erfahrungen mit den „Italienern“ gesprochen. Dann kam oft sein Ausruf „Incredibile“ und wir konnten schnell gemeinsam darüber lachen. Seine positive Lebenseinstellung haben wir sehr gemocht. Auch auf seine Hilfsbereitschaft konnten wir immer zählen. Manches architektonische Problem hat er schnell mit Stift und Papier gelöst. So hat unsere Küche unter anderem ein tolles Fenster und viel Licht bekommen. Im Juli 2019 haben wir uns das letzte Mal in Andagna gesehen. Wir saßen auf der sonnigen Terrasse und haben die Aussicht und den wunderschönen Garten genossen. Kees und Klaus haben gemeinsam einen Sonnenschirm repariert. So hätte es immer weitergehen können. Obwohl unsere Freundschaft noch recht jung ist, gab es viele unterhaltsame und für uns bereichernde Stunden. Jetzt bleiben uns die gemeinsamen Erinnerungen. Kees ist Andagna, wir werden ihn schmerzlich vermissen. Liebe Toke, leider können wir nicht hier sein, aber in Gedanken sind wir bei dir. Andrea und Klaus, Tobias mit Sabrina

Op 02 april 2020 om 13:47 uur getekend door: Andrea und Klaus Gutbrod

Samen met Keto ( en Herman) het italiaanse avontuur aangegaan. Zij en Herman hadden hun ruïnes een jaar eerder gekocht dan Elso en ik, wel in hetzelfde dal. Dat heeft de band verdiept en versterkt. De bergen!! Het prachtige uitzicht op de bergen vanuit onze huizen. En dan Polly. Uit het nest van een foxterriër van Elso die in Italie beviel van 5 puppies nadat Elso er eerst van overtuigd was dat het een schijnzwangerschap was van zijn nog geen 1 jaar oude fox. Ook al was ik niet fysiek aanwezig bij de uitvaart, het was toch zeer ontroerend voor mij door de muziek en de toespraakjes. Toke ( en natuurlijk alle anderen die treuren om het verlies) sterkte.. Sonja

Op 02 april 2020 om 14:06 uur getekend door: Sonja Kreijenbroek

Lieve Toke, Sonja en ik hebben zojuist de afscheidsbijeenkomst van Kees "bijgewoond" via internet. Fantastisch dat het mogelijk is, nu je beter maar kunt thuisblijven. Ik zal je foto's toesturen van jullie twee bezoekjes aan Verdeggia/Colombera, afgelopen zomer. De herinnering aan die zonnige bijeenkomsten zal me bijblijven want toen leek het me al onwaarschijnlijk dat Kees de klim aan zou kunnen. Nog onwaarschijnlijker was het dat ik Kees Meinders ooit zou terugzien, na hem in 1968 of '69 te hebben ontmoet in Delft, met het gevoel: die jongen zou ik wel vaker willen zien. Dat gebeurde pas in 2013, toen ik ineens de combinatie van voor- en achternaam hoorde noemen. sindsdien zijn er gelukkig méér ontmoetingen geweest. Derk Jan

Op 02 april 2020 om 14:12 uur getekend door: Derk Jan de Jong

Wat een ontroerend en hartverwarmend afscheid van Kees. Ik zal me hem altijd herinneren als betrokken en zeer geïnteresseerd en denk nog met veel plezier terug aan ons bezoek aan jullie in Italië. We werden bijzonder hartelijk ontvangen en toen bleek dat de soep door het onweer niet meer goed was heeft Kees een heerlijke salade voor ons gemaakt. Ik wens Toke veel sterkte en kracht toe, omringd door de mensen die van haar houden. Dikke kus van Hanny

Op 02 april 2020 om 14:33 uur getekend door: Hanny de Kort

Wat mooi om te zien dat Kees door zoveel mensen zo enorm geliefd was,we waren ontroerd. We zullen hem heel erg missen,een dikke dikke knuffel Toke,liefs!

Op 02 april 2020 om 14:46 uur getekend door: Edith en Raymond

Lieve Toke, Vandaag, denkend aan jou en Kees, kijk ik in alle stilte -door de serre- naar de lente in de tuin. Het is daar een drukte van belang, door de wind en vele vogels. Kees, een heel bijzonder mens, blijft in onze herinnering. Knuffels uit Delft, Astrid Keers

Op 02 april 2020 om 14:57 uur getekend door: Astrid Keers

Lieve Toke, Hoewel we nog maar vrij kort buren zijn voelde het contact met Kees en jou al spoedig vertrouwd. Het was prettig om zo nu en dan bij elkaar te komen voor een glaasje wijn, elkaar wat beter te leren kennen en de mooie foto's van jullie huis in Italië te zien. We vonden het fijn en bijzonder om via de life-stream bij het afscheid van Kees aanwezig te zijn. Bart en Mieke

Op 02 april 2020 om 15:01 uur getekend door: Bart en Mieke

Dank voor de ontroerende toespraken die Iek en ik op afstand hebben meegemaakt. Kees was een bijzondere, ongewone vriend. Ik houd erg van zijn tekeningen die fantastische verhalen vertellen of op de werkelijkheid reflecteren. Ik zal hem zeer missen. Ik zie helemaal voor me hoe hij die gierzwaluw heel zorgvuldig en liefdevol oppakte.

Op 02 april 2020 om 18:40 uur getekend door: Pieter Boeles

En nu is Kees weggevlogen... Een prachtig afscheid vanmiddag, we nemen Kees mee in ons hart, voor altijd. Lieve Kees en ToKe, dank voor al het moois wat jullie ons gebracht hebben, wat we samen gedeeld hebben. Paul en Josée

Op 02 april 2020 om 19:05 uur getekend door: Josée de Pauw en Paul Driessen

Lieve Toke, via Pieter en Iek weet ik dat Kees is overleden. Ik wens je toe wat je nu nodig hebt, wetend dat je dierbaren, nabijen hebt. Jullie samen hebben voor mij iets van " The unbearable lightness of being". Lichtheid, schoonheid, liefdevol en ook nog zo verrassend creatief als de tekeningen van Kees, met een onvermoede fantasie! Ik weet dat jullie zware tijden hebben moeten doormaken. Die innemende persoonlijkheid van Kees blijft me bij, dank aan jullie beiden, goeds voor jou, Christine

Op 02 april 2020 om 19:53 uur getekend door: Christine van Duin

Opmerkelijk genoeg heb ik Kees en Toke, los van elkaar, leren kennen. Ik ontmoette Kees begin jaren 1980 in Purmerend, waar hij als stedenbouwkundige werkte, en Toke omdat wij in Amsterdam collega’s werden. Al snel ontdekten Kees en ik overeenkomstige interesses. Ons eerste project was een prijsvraag voor de herinrichting van het Museumplein in Amsterdam. Dat wij beiden architecten waren, maar hij ook stedenbouwkundige kwam hierbij zeer van pas. Later volgden er andere projecten, Kees was daarbij altijd de kritische beoordelaar. Hij wist precies wat hij wilde, je moest je ideeën goed onderbouwen, en zeker vasthoudend zijn. Een ding was duidelijk: hij wist de projecten op een hoger niveau te tillen. Discussies over ons vak zijn we blijven voeren, ze hielden nooit op, ze waren altijd weer een opening voor een vervolggesprek. Kunst en architectuur stonden centraal, en met z’n vieren, Kees, Toke, Jeanne en ik, scherpten we onze meningen aan elkaar, allengs over uiteenlopende onderwerpen, de Italiaanse politiek niet in de laatste plaats. We deden dit, in Amsterdam, samen aan de keukentafel, tijdens gezamenlijke reizen, en later in Andagna. Zo ging dat tot kortgeleden onverminderd door. Wij zullen Kees node missen.

Op 03 april 2020 om 05:33 uur getekend door: Roy Gelders

Fröke en Keesje sliepen tegenover ons in een klaslokaal met 40 andere vrouwen en kinderen in Kamp 9 in Ambarawa van 1943 tot 1945. Ver na de oorlog heb ik Fröke teruggevonden in Amsterdam en ontmoette ik ook Kees en Toke. Op alle Indië Herdenkingen was Kees er ook altijd. Zo deelden wij ons verre verleden. Lieve Toke, wat missen we hem. Xxx Nora

Op 07 april 2020 om 16:29 uur getekend door: Nora Valk

Onuitwisbare herinneringen aan "De Lady, the Cook en de Driver", zoals we in een artikel in de Volkskrant uit 1988 werden genoemd. Kees heeft voor de mooiste momenten gezorgd. Leerzame en dierbare momenten, die altijd zijn gebleven.

Op 08 april 2020 om 08:58 uur getekend door: Roeland van der Hidde

Condoleance toevoegen

Je e-mail adres wordt niet getoond

Gedenktekst